Toespraak Jochem Uytdehaage – Dodenherdenking – Beethovenplein, Oog in Al, Utrecht

Vrijheid verbindt ons

Als jongetje van een jaar of tien stond ik toen op dezelfde plek als nu – nu 25 jaar later – een heel leven achter mij, een nog groter deel – hopelijk – voor de boeg, sta ik hier weer. Ouder, wijzer, met heel veel vrienden, maar nog steeds vrij.
Van een jongetje dat toen onbezorgd naar school ging – De Johann de Witt, graag schaatste, rondjes reed op mijn rolschaatsen of op de fiets door de wijk, door de poortjes.

Geen zorgen, geen verplichtingen. Niets! Alleen maar kind zijn en thuis komen onder een dak waar je eten en drinken krijgt en vooral ook liefde en warmte Een echt thuis. Veilig en onverstoord.
Heel normaal was dat toen. Maar vandaag de dag blijkt dit niet zo gewoon te zijn. Onverstoorde tijd is steeds schaarser aan het worden.
Via de snelle media, internet, Facebook en twitter zijn wij op de hoogte van wat er nu gebeurt om de hoek, in de rest van Nederland en overal ter wereld. In woord. In beeld. Met geluid

Je kan het niet negeren – De Arabische lente werd mede in gang gezet door de social media. Iedereen kon, waar dan ook, live zien welke schade de onvrijheid berokkende.
Misstanden tegen de humaniteit krijgen de aandacht. Groot en klein, bekend en onbekend. Het veroorzaakt revoluties en laat regimes vallen. Met vrijheid als hoger doel.

In Nederland worstelen wij met een andere onvrijheid ook onder invloed van internet en de sociale media. 24/7 – 24 uur per dag, 7 dagen per week en het hele jaar door.
Hoe sociaal is deze social media eigenlijk? Is sociaal ook vrij?

Vrijheid voor mij is, dat ik kan doen en laten wat ik wil, zonder daar verantwoording voor af te hoeven leggen aan anderen.
En dat natuurlijk binnen de regels die wij , met elkaar, zijn overeengekomen.

Maar de sociale media ontnemen ons ook een deel van onze vrijheid, waar wij juist zo hard voor hebben gevochten, en die wij nu zo graag koesteren.

Mensen discussiëren over privacy en privacy schendingen. Ik heb het een man horen zeggen:
“Nee, de overheid mag mijn auto niet volgen voor de kilometerregistratie, ben jij helemaal gek!”
En tijdens deze discussie gooide deze man een Tweet eruit met zijn mening: “kilometerregistratie is een schande #privacy inclusief locatie…

Hoeveel van onze vrijheid gooien wij op deze manier weg? Het is een hele andere vrijheid dan waar je wellicht bij het woord “vrijheid” aan denkt.
Maar persoonlijk moet ik zeggen dat juist óók hier gevaar schuilt. Vrijheid is van iedereen – vrijheid geef je door. En vrijheid deel je met anderen. Maar tot hoe ver?
Zo nu en dan, is het voor mij even klaar. Dan ben ik weer daar waar ik graag ben. Thuis, op de fiets of geheel in mijn eigen wereld. Los van al mijn “vrienden” die ik heb, los van alle gadgets die mij met jullie en de rest van de wereld verbindt.

Ben jij nog vrij? En jij? Voel jij vrijheid in wat jij doet? Of weet iedereen nu waar jij staat? Ben jij ingecheckt op het Beethovenplein, op Facebook?

Vrijheid is van mij, van jou, van jullie en van ons allemaal. En samen moeten wij dit koesteren en samen moeten wij dit doorgeven. Want wat allemaal heel gewoon lijkt te zijn is dus helemaal niet vanzelfsprekend. Niet hier in Oog in Al. Niet in Nederland. En al helemaal niet in de rest van de wereld.

E-mailen, bellen, SMS-en en facebooken. De wereld staat nóóit meer stil. Deze vrijheid verbindt ons, maar beperkt ons ook!
Stel jezelf de vraag – wat betekent deze sociale media vrijheid voor mij? Jouw antwoord bepaalt of jij nu vrij bent, of niet!

Realiseer welke mogelijkheden en onmogelijkheden social media jou persoonlijk geven. En ons te samen.
Vraag jezelf af of het jou vrij maakt, of juist beperkt.

En juist daarom: bewaak jouw eigen vrijheid. Bewaak die van een ander. Geniet van de vrijheid en koester deze, elke dag!
Leer het onze kinderen en laat ze ervaren wat het voor hen betekent.

Maar vooral, geef de vrijheid door!
Want vrijheid verbindt ons allemaal!

Vanavond staat het jaarlijkse NOS-NOC*NSF Sportgala weer op het programma. Wat betreft de genomineerden bij de heren, Epke Zonderland-turnen, Bas Verwijlen-schermen en Bob de Jong-schaatsen, moet ik zeggen dat ik vooral blij verrast ben met de nominatie van Bob.
Wat vind ik het ontzettend knap dat Bob al zo veel jaren aan de top staat. Want dat staat hij. Hij heeft alle toppers overleefd, van Rintje Ritsma tot Gianni Romme, van Carl Verheijen en Chad Hedrick tot en met Sven Kramer. En ja, ook ik heb het Bob wel lastig gemaakt. Maar hij rijdt nog steeds rond en hoe! Hij won afgelopen jaar de World Cup en werd Wereldkampioen op de vijf en tien kilometer in Inzell! En kom niet aan met het verhaal dat Sven niet mee deed – want dat is te kortzichtig. Kijk alleen maar naar de tijden die Bob rijdt. Die zijn snel.

Bob is top
Maar wat maakt nou dat Bob nu nog op een zo hoog niveau presteert? Persoonlijk denk ik dat Bob inmiddels heel goed weet hoe hij voor zijn lichaam èn geest moet zorgen. Want om echt hard te schaatsen dien je niet alleen fysiek fit te zijn, maar ook in je hoofd moet je alles op een rij hebben. En laten we het emotionele deel ook niet vergeten. Want om echt goed te presteren zal je volledig in balans moeten zijn.

Waar er van Bob vaak werd geroepen dat het een vreemde vogel is, laat hij echter wel zien dat hij het als geen ander voor elkaar krijgt om vanaf 1996 tot en met vandaag succesvol te zijn. Zeventien seizoenen! En dat heeft mij als oud-schaatser toch wel de wenkbrauwen doen fronsen. Want Bob werkt inmiddels gewoon 20 uur per week en traint ook minder. Maar Bob is nog steeds top.

Vast Draaien
De vraag die bij mij rijst is, hoe kan dit? En ik zie het gelukkig meer en meer om mij heen. Sporters die met minder trainingsarbeid nog steeds op hoog niveau mee strijden. Voor de sportvolgers – neem Edith Bosch-Judoka, die zich nog steeds een jonge hond voelt maar inmiddels door heeft dat ze niet meer als een jonge hond moet trainen!

En als ik terug kijk naar mijn eigen carrière, dan weet ik voor mijzelf inmiddels het antwoord. Ik heb te hard getraind en te weinig ontspanning naast het schaatsen gehad. En dan is ontspanning niet alleen rusten. Nee, ontspanning is voor mij leuke dingen doen die je weer volledig opladen. En dat deed ik niet genoeg meer. Ik was alleen maar met schaatsen bezig, er was geen ruimte voor iets anders. En als het dan niet lekker loopt… het gaat van kwaad tot erger en uiteindelijk draaide ik mij helemaal vast. En het harde trainen was een van de belangrijkste onderdelen hierbij. En ik kan je zeggen, schaatsen is dan niet leuk meer! Had ik deze kennis maar eerder gehad, hoe lang had ik dan nog geschaatst?

Te veel trainen
Laat ik omwille van de lengte van deze column hier maar gewoon een harde conclusie neerleggen. Van de huidige schaatsers zijn er vele die veel te veel trainen en tè graag willen, waardoor het absolute presenteren er niet meer bij is. Bob heeft door de jaren heen een ideale balans tussen trainen, werken, leven en ontspannen gevonden, dit om duurzaam te presteren. En daar kunnen veel sporters nog wat van leren. En dan hoef je alleen maar om je heen te kijken op het ijs. Want er rijden echt veel schaatsers rond waarvan je op basis van trainingsuren en faciliteiten zou moeten oordelen dat ze veel harder zouden moeten schaatsen. Maar het tegendeel is helaas vaak waar.

Wake-Up call
Graag zou ik willen dat elke schaatser, elke sporter, eens goed bij zichzelf te rade gaat en zichzelf afvraagt; Ben ik wel echt goed bezig met mijn sport? Train ik niet te veel? Geniet ik nog van wat ik doe? Heb ik genoeg ontspanning? En meer van dit soort algemene vragen. Stel deze vragen voor de spiegel en geef dan eens eerlijk antwoord! En ik ben bang dat er te vaak nee wordt gezegd. Laat dit dus een Wake-Up Call zijn. Zorg goed voor jezelf, ga duurzaam met jouw carrière om en presteer daarmee lang op hoog niveau.

En ik mag dan niet meer stemmen op de Sporter van het jaar, maar voor mij is er dit jaar maar een terechte winnaar; Bob de Jong!

Vragen, discussiëren? Laat je reactie hier achter.

groet,

Jochem

sportieve groet,

Jochem

Laat hieronder jouw reactie achter

Wat is de Mass Start eigenlijk? De Mass start is een hernieuwd, maar voor het eerst officieel onderdeel binnen de lange baan. Al in 2002/2003 werd er aan het eind van het seizoen een proef gedaan na afloop van de World Cup in Heerenveen. 25 ronden met z’n allen in de baan, met een auto als hoofdprijs en KC Boutiette als winnaar. In seizoen 2005/2006 werd er ook een race verreden, deze werd gewonnen door Pascal Briand en laatste testversie bij de senioren was in 2008/2009 en die won Jorrit Bergsma. De Mass start is een soort van verkorte marathon, met landenteams van maximaal drie rijders. De dames rijden dit seizoen 15 ronden, de heren 20. De tijdsduur van het onderdeel ligt bij dit aantal ronden voor de dames rond de 7.30 en bij de heren rond 9.45 (winnende tijden afgelopen weekend in Astana: Mariska Huisman in 7.26.53 en Seung-Hoon Lee in 9.40.51).

Daarnaast zijn er ook nog 2 tussensprints, welke punten opleveren die uiteindelijk ook mee tellen voor de einduitslag. Elke tussensprint levert voor vier rijders punten op (5 – 3 – 3 – 1 pnt.) Win je beide tussensprints – dan heb je dus al 10 punten. De sprint op de finish levert ook punten op, in dit geval voor de eerste zes rijders (25 – 15 – 10 – 5 – 3 pnt.). En dan is het zo dat de punten van de laatste sprint de winnaar bepalen. Anders gezegd – win je beide tussensprints en ben je op de streep tweede, zoals Claudia Pechstein, dan heb je, net als de winnaar, 25 punten. Alleen de laatste sprint telt het zwaarst dus is diegene altijd de winnaar. Oftewel: de winnaar is altijd de winnaar! Logisch! En zo kon het dus zijn dat de Noor Frederiksen nummer 6 wordt in de ranking terwijl hij wel op één na laatst finisht. Niet logisch!

Tussensprints
En dan kom je wat mij betreft bij de eerste vraag. Waarom dan deze tussensprints? Het enige dat ik mij nu kan bedenken is dat de behaalde punten door het seizoen heen misschien wel belangrijk zijn. Kijk ik echter op de site van de ISU dan zie ik dat ze dezelfde puntentelling hanteren als bij de normale WC’s. Dus de tussensprints zijn alleen interessant voor de race waarin je rijdt. Maar ja, win beide tussensprints en finish een beetje voorin, dan sta je dus al gauw op het podium. Zinvol die tussensprints? Ja, in dat opzicht wel, want aan het einde van het seizoen ligt er ook voor dit klassement een geldprijs klaar. Maar wordt het een groter spektakel op het ijs? Dat betwijfel ik. Want ik vind het niet heel spannend wanneer één rijder voor het peloton uitrijdt om de punten op te halen om hoog in de eindranking te komen.

Ervaring
Waarmee je direct op een andere interessante discussie komt – gezien het aantal van slechts drie races – dat je ze sowieso alle drie de races moet rijden wil je enigszins kans maken in de final ranking – nog veel meer dan bij de individuele afstanden. (De teampursuit gaat per land!) En dat gaat bij ons in Nederland absoluut voor discussie zorgen. Wie mag er starten? Of zelfs wie moet er starten?  Bij de dames heeft Mariska Huisman bewezen dat haar marathonervaring haar naar de winst leidt. Bij de heren werd Jorrit Bergsma verrast door een paar rappe Koreanen! En niet de minste hoor, Olympisch Kampioen 10km, Seung-Hoon Lee. En laat nou juist de Koreanen al eerder ervaring hebben opgedaan tijdens de Aziatische Spelen vorig winter. Wie er toen won? Juist: Seung-Hoon Lee! Dus ervaring lijkt toch echt wel belangrijk. Want tijdens de hele race heb ik geen Koreaan door het beeld zien komen, tot de finish! En natuurlijk vraagt een ieder zich ook af wat bijvoorbeeld Sven Kramer op dit onderdeel zou doen. Nou, gezien de reactie voor de camera van de NOS, verwacht ik hem voorlopig nog niet aan de start. “Het is niet mijn favoriete onderdeel” aldus Kramer.

Blokjes van de baan
Vraag je mij nu persoonlijk wat ik van de Mass Start vind, dan zal ik eerlijk moeten zeggen dat het in deze vorm nog niet echt opwindend is. Want er wordt wel door iedereen geroepen dat het schaatsen meer spektakel moet uitstralen en kortere nummers moet krijgen. Maar daar zie ik persoonlijk niet veel van terug. Graag zou ik zien dat de ISU het lef heeft om de blokjes sowieso van de baan te halen. Dan wordt het pas echt spannend. Zorg dan maar eens dat je die bochten nog houdt. Daarnaast denk ik dat de lengte van 15/20 ronden niet lang genoeg is, zoals nu zijn de rijders rond 7.30 en 9.30 klaar, ik zou graag zien dat het ietwat wordt opgerekt, dan lijkt mij 20 tot 25 ronden logischer, en eventueel nog wat langer als de rondjes korter worden door het weghalen van de blokjes! Dit geeft ook letterlijk meer ruimte voor acties van de rijders.

Schaatsliefhebbers
Wanneer ik de mening van de schaatsliefhebbers op internet bekijk, dan zie ik dat de meningen ook hier redelijk verdeeld zijn. Reacties van “super nieuw onderdeel” en “dit heeft potentie” tot “maak er een dan een echte marathon van” of “het is een enorme chaos” en “direct afschaffen die onzin”. (ik heb voor de gein wat tweets op een rij gezet)

Mij lijkt het dat de mening van de schaatsers essentieel is in het beoordelen van het wel of niet laten doorgaan van de Mass Start. Om de simpele reden, dat wanneer de rijders het erg leuk vinden om te doen, dit ook zal betekenen dat ze graag willen starten en daarmee ook het belang groter gaat worden. Maar niet in het huidige format!

Dus – ik blijf erg kritisch en wacht de races en de reacties de komende maanden maar eens af. Dan pas kan ik roepen: behouden of afschaffen!

Mocht je willen reageren? Dat kan hieronder!

Groet,
Jochem

Lees en oordeel zelf!

• Het enige leuke aan massstart zijn de drie s’en achter elkaar. Te kort voor marathonners, te lang voor sprinters.
• Net een nieuw onderdeel gezien bij het schaatsen #massasprint. Dit mag er in blijven, wat een spanning.
• Toch knap dat de nr 6 langzamer is dan de nr 7 in de uitslag.. #massastart #fail #schaatsen
• wow die massastart is echt 1 grote grap #schaatsen
• Spektakel valt tegen. #schaatsen
• Raar onderdeel die massstart bij t #schaatsen..  maak er dan n echte marathon van.. #astana #isu
• hahaha wat zijn die koreanen helden #schaatsen
• pfff chaotisch #schaatsen niewe onderdeel
• Wel heel gaaf om te zien, die massa start! #schaatsen
• #Massastart tijdens het #schaatsen; failliet van de sport. 10 kilometer is 1 tegen 1. #massastart is achteruitgang.
• Wat een spektakel die #massstart. Het heeft echt potentie om groot te worden. Ík geloof er in! #schaatsen
• Schaatsen met massastart. Ik zie het verschil niet met marathonschaatsen, maar wel leuk om te zien! #schaatsen
• #massastart Marathon schaatsen op een te korte afstand. Wel spectaculair, maar laat het aub niks vervangen! #primaextraonderdeel
• Nah, geef mijn portie maar een fikke. Ik vind er geen zak ‘an. Chaos en gedoe. Afschaffen die onzin. #massastart
• Weer die Lee! Goed in het bederven van NL schaatsfeestjes! LOL #massastart Veel te kort, waarom niet het echte pnt koers vorm genomen?
• Staat dat gejuich op band bij t schaatsen? Heel kabaal, maar er zit niemand! #massstart #wc #astana
• Haha. Mooi. #Astana trending topic. Vond de #massstart wel mooi. Maar het mag wel écht wat langer. Lijkt nu meer een ‘toevalsrace’.

Lees morgen mijn column op schaatsen.nl over de Mass Start

Aaaahhhhhh! Wat ben ik beetgenomen door de rest! Ongelooflijk!
En dan vermeld ik er nu nog wel bij dat zelfs Niko tegen mij heeft gelogen dat Tanja eruit zou gaan! GRRRRR!

Maar, ik moet eerlijk zeggen – ik heb lang naar deze aflevering uitgekeken! Want wat bij mij rest is de lach op mijn gezicht die ik achterliet op mijn laatste eilandraad. En natuurlijk alle herinneringen en geleerde lessen.

Maar, tjonge – wat ben ik er vol ingetrapt! Wat hebben zij mij goed voorgelogen. Smiechten!

Nee, ik heb pech gehad dat ik geen immuniteit kon winnen, ik had het spel door, maar was net iets te laat… Daar was Niko al! En ook Patrick en Sascha waren heel dichtbij. Want we snapten het alle 3.

Dan was ik zeker geweest en Niko er misschien wel uit gegaan.
Dank voor het kijken tot zover!

later meer!

groet,  Jochem

En oh ja, ik ben zo wit gebleven door voldoende zonnebrand te smeren!

Mijn eerste kilometers van het seizoen op het ijs heb ik inmiddels achter de rug. En hoe? Zondag ochtend op de 50-jarige Jaap Eden Baan in Amsterdam, in de volle zon bij een temperatuurtje van vijf, zes graden boven nul. Ideaal schaatsweer. Overigens was ik uiteraard niet alleen. Wat een drukte op deze zondagochtend! Wie roept dat schaatsen niet leeft in Nederland, die moet een keer aansluiten in de rij voor de kassa om kwart voor negen. Vaders, moeders, kinderen, maar ook vrienden en vriendinnen. En natuurlijk de opa’s en oma’s langs de kant. En wanneer mensen niet op het ijs staan of er langs – dan zitten ze bij de De Skeve Skaes. Absoluut het beste schaats/sport café van Nederland. Het is er niet alleen gezellig, het ademt schaatsen, het eten smaakt goed, het is er schoon en je brandt je mond tenminste nog aan de warme choco! Alles met al een prima plek om weer eens het ijs op te gaan!

Skate4AIR
De reden dat ik naar Amsterdam afreisde was dat ik als ambassadeur van De Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting (taaislijmziekte) en Skate4AIR (een fondsenwervend schaatsevenement op de Weissensee – http://www.skate4air.nl) een schaatsclinic heb verzorgd. Dit in de aanloop naar Skate4AIR 2012, de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee op 3 februari 2012. Met als doel om daar met 200 deelnemers om 7.00 uur ‘s morgens van start te gaan en in totaal €400.000 voor onderzoek naar Taaislijmziekte op te halen.

Voor mijzelf is het weer een mooie reden om lekker te gaan schaatsen. Want ik moet eerlijk zeggen dat ik toch een drempeltje voel om naar de ijsbaan te gaan. Maar als ik dan eenmaal op het ijs sta, dan vind ik het toch nog steeds erg leuk! Sterker nog, elke keer als ik op het ijs sta, dan zeg ik tegen mijzelf dat ik dit vaker moet doen. Maar voordat ik de gang naar de ijsbaan heb ingezet… Het is zo makkelijk om mijn hardloopschoenen aan te trekken en gewoon de deur uit te gaan…

Ultieme schaatsgevoel
Waarom is dat toch? Ik denk dat het deels is omdat ik geen zin heb om alleen naar de ijsbaan te gaan, in het verleden heb ik al vaak genoeg alleen getraind. En daarnaast ben ik ook nog eens erg verwend. Want het is op de recreatie uren vaak zo druk dat het onverantwoord is om echt wat harder rond te rijden. En dat is toch datgene waar ik nog de meeste lol aan beleef! Want wat is er heerlijker om een lekker snel rondje te knallen? Dat is en blijft voor mij het ultieme schaatsen. Op volle snelheid de bocht doorknallen en dan over dat rechte eind doorglijden en weer de bocht induiken. Heerlijk! Waarbij ik mij dan na elke lekker rondje afvraag: “ben ik nú zo goed, of was ik zo slecht toen ik stopte?”. Ha, ha!

Dan vraag je je nu natuurlijk af, gaat Jochem dan zelf nog op de Weissensee rijden? Maak je geen zorgen, ook dit jaar ga ik weer van start. Na de ervaring van vorig jaar kan ik zeggen dat dit echt een mooie uitdaging is voor mij. En na de prachtige omstandigheden in 2011, reken ik voor 2012 op zwaar weer. Dus eigenlijk verwacht ik dat ik beter moet trainen. Ook omdat ik heb ervaren dat het schaatsen op een groot bergmeer heel anders is dan het rijden op een 400 meter baan. Want op die hele Weissensee reed ik geloof maar 32 bochten, op een totaal van 200 kilometer. Dus is mijn techniek voorsprong op het ijs al voor vijftig procent verdwenen door een overvloed aan rechten einden. Maar wat was het bijzonder om op een groot meer, met besneeuwde bergen om je heen, een schaatstocht te rijden. Echt geweldig.

Overweging
En toch is deze ervaring nog niet voldoende om elke week het ijs op te stappen. Wat moet ik dan ervaren? Eens nadenken, ik schaats liever niet alleen, toch wel op snelheid en bij voorkeur op een 400 meter baan.

Zou ik dan toch… Zou ik dan toch eens een marathon moeten gaan proberen? Lekker op de zondagavond met de marathon meedoen als training? Iets om te overwegen…

Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen!

Groet, Jochem

Creepy Face
Mensen, mensen! Wat een reacties omtrent de laatste uitzendingen van Expeditie Robinson 2011. Er zijn nogal wat mensen die een mening over mij hebben, voornamelijk via de twitter. Ik zal er wat opsommen.
Ik ben eng
Ik lijk op een anorexia patiënt
Dat ik speed gebruik
Dat ik een blij kikkertje ben (das dan positief)
Dat ik er uitzie als een zwerver
Dat ik sympathiek ben
Dat ik lijk op Wiske, van Suske, maar dan met baard!
Ook schijn ik op een elfje te lijken!?
Heb ik een kutkop, met rare ogen, oftewel, Jochem ‘Creepy Face’ Uytdehaage!

Gewichtsverlies
Ach ja, zo zien jullie wat 4 weken op een eiland met weinig eten met een mens kan doen. Als ik mijzelf zo terug zie op TV moet ik eerlijk zeggen dat ik de opmerkingen ook wel snap hoor. Want inderdaad, ik zie er niet heel erg florissant meer uit. En dat is een understatement!

Sterker nog, voordat ik op winnaarseiland mocht vertoeven vond ik mij echt saai geworden. Maar ja, wat wil je? Mijn energie was volledig weg. Daar waar ik had verwacht dat ik mij wel zou vermaken op een eiland is mij dat enorm tegen gevallen. Simpelweg omdat ik geen energie had om ook maar iets extra’s uit te voeren!

En ja, dat is mij echt tegengevallen. Door het missen van eten ben ik echt achteruit gehold in korte tijd. Op dit moment in de expeditie – rond aflevering 11 – zit ik, met de huidige kennis, op een geschat gewichtsverlies van 8 tot 9 Kg. En dat is best veel al zeg ik het zelf. (ik was 71 kg bij vertrek).

Winnaarseiland
Het cadeau van Tanja, dat ik na haar gewonnen proef, samen met Patrick, mee mocht naar Winnaarseiland is tot zover in de afleveringen mijn hoogtepunt. Wat een bijzondere dagen waren dat. En wat kan pindakaas dan lekker zijn! En vooral, wat voelde ik mij weer energiek. Ik voelde mij weer enigszins de “oude Jochem” worden. Een geweldige ervaring, die niet of nauwelijks over te brengen is. Zelfs niet op TV.

De ochtend na onze bitterballen-diner, werd ik, geschat rond 5.30 wakker. Dit omdat de zon bij opkomst direct in het huisje stond te tetteren. Dus maar direct opgestaan en met hernieuwde energie heb ik een stuk in zee gezwommen. En het klinkt heel gewoon, maar dat zijn de unieke momenten die ik in mijn geheugen heb opgeslagen. Stel je voor, bij zonsopgang op een wit tropisch eiland in zee zwemmen. Echt bijzonder.

Sterrenhemel
Wat ook bijzonder is geweest zijn de enkele nachten die ik op het strand heb doorgebracht. Punt is dat wij na de Eilandraad, wanneer deze in de avond was, niet meer terug konden naar ons ‘eigen’ eiland. Dit omdat wij in het donker niet meer over zee mochten. Gevolg was dat wij op een eilandje, tegenover Winnaarseiland, onze nacht doorbrachten.

En daar lig je dan op je rug, onder je poncho (koelt flink af ‘s avonds), in het zachte witte zand met boven je hoofd een geweldige sterrenhemel. Dat zijn momenten waarop je elkaar aankijkt en zegt – geheel los van het spel – wat is dit ontzettend bijzonder, echt uniek dat wij dit meemaken.

Helaas – die momenten zien jullie niet, maar die zijn er dus wel zeker!

Complot Sascha
Graag zou ik mijn ervaring over het complot tegen Sascha in aflevering 10 nog wel met jullie delen. Want wat er toen is gebeurd, is voor mij eigenlijk een heel belangrijke gebeurtenis. Het feit dat ik met Niko heb gesproken over het stemmen op Sascha, dat is zeker waar. Dat zie je ook op beeld. Wat je niet volledig meekrijgt, is dat na het bekendmaken van het complot door Niko, ik een gesprek met Sascha heb gehad, waarin Sas tegen mij zegt dat hij dit niet van mij had verwacht. Zeker niet na de goede gesprekken die wij hadden gehad! En dat is waar!

Sascha heeft bij mij op dat moment de juiste snaar weten te raken! Mijn menselijke snaar – hij raakte mij in mijn hart. Op dat moment realiseerde ik dat het een spel is, maar wel met echte mensen, met echte sociale relaties. En toen was het voor ook echt snel duidelijk dat Sascha mijn stem niet meer zou krijgen. En ik heb hiervan echt last gehad. Sterker nog, ik ben zelfs nog een keer in huilen uitgebarst, omdat ik zo baalde van wat er gebeurde. Patrick was hierbij. De crew was te laat… Wat rest is wel een hele wijze les die ik de rest van mijn leven mee zal nemen!

Dan de basisvraag: zou ik nog een keer meedoen met Expeditie Robinson? Dan zou ik nu zeggen nee! Dit omdat de periode om weer helemaal de oude te worden behoorlijk lang is geweest. Maar goed, zeg nooit, nooit!

Tot zover even wat ervaringen van mijn zijde. Laat gerust jouw reactie of vragen achter. Dan zal ik kijken of ik deze kan beantwoorden.

CIAO,

Jochem

Van deze beelden op TV zou ik ook beetje bang worden!

Gelukkig zie je hier een foto van enkele weken erna!

De marathon bewijst dat het in het schaatsen om snelheid draait. Vreemde stelling wellicht? Ik leg het je uit!

Enkele jaren terug was er zo nu en dan een marathonschaatser die probeerde om zich te meten met de langebaners op een vijf of tien kilometer. Deze mannen van de lange adem trachtte zich te kwalificeren in aanloop naar de NK Afstanden. Er werd er op een mooie zaterdagavond in Inzell een tijd van rond de 6.31 geschaatst, wat een prima tijd was. Marathonner geplaatst, hij blij en met vertrouwen richting de NK Afstanden op de vijf. En het kon nog harder, de vijf in Inzell was een warm-up.

Maar dit weekend werd ik dan toch echt getriggerd. Ik zie schaatstijden voorbij komen, ik lees dat de IJsselcup voor het eerst sinds 2000 weer verreden is. Ik lees over nieuwe leiders in het KPN Marathon klassement en dat de website van Skate4AIR online is. Genoeg signalen. Dit kan ik niet meer negeren. Vooruit, dan zal ik jullie een korte vooruitblik geven naar komend seizoen, waar kijk ík naar uit?
Allereerst uiteraard de eerste echte langebaanwedstrijd, de KPN NK Afstanden in Heerenveen. Waar ik persoonlijk dan op let? Ik kijk vooral welke nieuwe rijders zich melden in de voorste regionen en ook wie van onze helden door het ijs zakt. En gaat het niveau bij de dames omhoog met de komst van twee echte damesploegen (vernieuwde Team Liga en Op=Op Voordeelshop)? En ja, ook ik ben benieuwd hoe Sven er weer voorstaat.
Skobrev-effect
Dan volgen de eerste World Cups op nieuwe banen in Rusland. Gaan wij nieuwe Russen zien? Een soort Skobrev-effect? Waar staat Nederland? En hoe doen de nieuwelingen in het nationale team het?
Dan spring ik in een keer naar De Schaatsweek  tussen kerst en oud en nieuw. Een nieuw concept waar voor de langebaners de tickets voor het tweede deel van het seizoen verdeeld worden (via single-distancewedstrijden en het KPN NK Sprint), maar ook het moment dat de het KPN NK Marathon verreden gaan worden. Een volledige week schaatsen in Nederland. Ben je ziek, zwak of misselijk? Dan heb je met een beetje mazzel nog een tweede kans en anders kan je helemaal los met oud en nieuw.

Schaatsweek
Maar wat ik vooral leuk vind is dat deze week een echte schaatsweek zal worden, in heel Nederland. Als toeschouwer word je dus mooi verwend met dubbele topsport. Overigens kan ik wel vertellen dat deze wedstrijdkalender wat voeten in de aarde heeft gehad. Je kan je voorstellen dat wanneer je als marathonner wilt deelnemen aan de langebaan dit mogelijk moet zijn. Alles bij elkaar geen gemakkelijke opgave voor de wedstrijdplanners binnen de KNSB.
Wat is mijn wens voor komende maanden? Dat wij met z’n allen, een ieder op zijn eigen manier gaat genieten van de schaatssport. En dat geldt uiteraard ook voor mijzelf. Laat ik dus eerst maar eens gaan kijken waar mijn schaatsen liggen… Want hoe je het ook wendt of keert, fantastisch zonnig weer, koffie in de zon, het is niet te ontkennen: het schaatsseizoen is begonnen!